دلش یه دونه از اون کفش های پاشنه بلند میخواست.از بس باباش براش کفش اسپورت خریده بود خسته شده بود. هوس پوشیدن یه کفش پاشنه بلند همه ی فکر و ذکرش رو به خودش مشغول کرده بود،کم کم داشت عقده ای میشد که بالاخره بابا راضی شد براش کفش پاشنه بلند بخره!

بابا پول زیادی هم بابت اون کفش پاشنه بلند داد و اون رو برای دخترش خرید،حالا دیگه دختر میخواست از خوشحالی بال در بیاره!

اما همه این خوشحالی ها کمتر از یه هفته طول کشید..حالا اون همه خوشحالیش تبدیل شد به ناراحتی .آخه دختر نمیتونست اون کفش رو بپوشه!باهاش راحت نبود،نمیتونست راحت راه بره!

خلاصه کفشی که دختر ماه ها حسرت پوشیدنش رو به دل داشت و پول زیادی بابت خریدنش پرداخت شده بود انقدر تو جاکفشی موند که پوسید و بعد دور انداخته شد!!!

این ماجرایی رو که براتون تعریف کردم فقط یه مثال بود...حالا یه سوال دارم؟

آیا یه پوشش ساده شما رو زیباتر و باوقار تر نشون میده یا پوششی که پر از زرق و برق باشه و مدام جلب توجه کنه و مجبور باشی برای پوشیدنش به خودت سختی بدی شما رو زیباتر نشون میده؟

زیبایی یک پوشش ساده ، در باطنش نهفته است اما زیبایی پوششی که ساده نیست، در ظاهرشه و زشتی اش به اینه که  وقار و سنگینی ات رو ازت میگیره.

پ.ن: وقار و سنگینی همون راز نهفته ی پوشش ساده است!

بسم رب فاطمه...

خوب اینم همون وعده ای که داده بودم..البته با کمی تاخیر! بی مقدمه میرم سر اصل مطلب:

 مانع اصلی الگو نگرفتن از حضرت فاطمه که برطرف کردنش ما را در حرکت به سوی شبیه شدن به اون حضرت کمک میکنه اینه که ما باید دید خودمونو مثل ایشون بکنیم...یعنی چه؟ الان میگم:

ببیین تو موفقیت رو چطور تعریف میکنی؟اصلا موفقیت رو در چی میدونی؟ کمی بیشتر از زیاد ، تو جوابش فکر کن،اونقدر جوابش مهمه که نوع پاسخ دادن بهش در سرنوشتمون تاثیر تمام داره.بعد از جواب خودت اونو با جواب حضرت زهراء مقایشه کن؟

تو باید این مساله رو ریشه ای حل کنی و حلش هم به اینه که بینشت با بینش کسی که قراره الگوی تو باشه یکی باشه.....

اگه او به سعادت دائمی فکر میکنه و تو به خوشیهای زودگذر....

اگه او به راضی کردن خدا فکر میکنه و تو به راضی کردن مردم....

اگه او دنیا را محل امتحان و سختی میدونه و تو دنیا را محل رسیدن به آسایش و تن پروری 

اگه او خودش رو در مقابل خدا به خاک میندازه و تو حتی احساس خضوع در مقابلش نداری...

اگه.....

اگه.....

و هزارن اگه دیگه....

تو چطور میتونی به او اعتماد کنی و به حرفش گوش بدی و پا روی جای پای او بذاری؟

پ.ن : ما همیشه تو سفر سوار ماشینی میشیم که راننده اون با ما هم مقصد باشه،این طور نیست؟ پس با فاطمه هم مقصد شو تا با او همراه بشی،اونوقت دیگه برای شونه خالی کردن از حرفاش،نه تنها بهونه نمی گیری،بلکه شیدای او خواهی شد.

.....در پناه چادر خاکی مادرم فاطمه.....

بعد از مدتها میخوام به بهانه این ایام آپ متفاوتی داشته باشم..امروز میخوام راه و رسم فاطمه شدن رو با هم یاد بگیریم.امید است مورد قبول واقع شود.در ضمن در اینجا از تمامی دوستانی که در این مدت نسبتا طولانی یار همیشگی بوده و مطالب را دنبال کرده اند نهایت تشکر و قدردانی را دارم.

بی مقدمه میرم سر اصل مطلب:

شاید تو خیلی از جاها شنیده باشید و یا خونده باشید که الگوی ما حضرت فاطمه است!!

باید بگم که الگو پذیری ما از حضرت فاطمه(س) فقط یه ادعاست و در عمل اکثر ما پیاده ایم! اشکال کار اینجاست که معصوم بودن و دختر پیغمبر بودن ایشون مانع و (بهونه ی ) پیروی نکردن از ایشونه!

نکته اول: اگه کسی که تو کنکور اول شده یه دفعه باهات تماس بگیره و بگه میخوام راه و راز اول شدنم رو بهت بگم تا تو هم موفق بشی چیکار میکنی؟ میدونم هیچ کدوم از ما این حرف احمقانه رو نمی زنه که: ببخشید شما چون اول شدید من از راهنمایی شما استفاده نمی کنم،بلکه برعکس،همه ما دنبال کسی هستیم که فوت و فن موفقیت رو به ما نشون بده...

حالا خودت بگو اول بودن و معصوم بودن فاطمه یه مانعه یا یه فرصت؟

نکته دوم: کی میگه هر کسی که باباش خوب بود حتما خودش هم خوبه!نمیگم به پسر نوح نگاه کن که برعکس بابای خویش شد میگم یه چرخی تو اطراف خودبزنیم تا به این حکمت برسیم که:

                            گیرم پدر تو بود فاضل         از فضل پدر تو را چه حاصل

درسته پدر و مادر خوب،زمینه خوب بودن رو مهیاتر میکنه،اما...!!!! اما همه چیز به اراده و تصمیم تو بنده و البته حرکت با بصیرت و معرفت. 

در حقیقت تو این پست میخوام راز مهم و علت مخفی عدم پیروی از حضرت فاطمه رو که پس از مدت ها فکر و مطالعه و مشورت ،با لطف بی دریغ  خدای رئوف به اون رسیدم رو به شما بگم:

و اون اینه که:...............................

پ.ن: به علت طولانی شدن این پست وعده ما روز شهادت بی بی دو عالم حضرت فاطمه....

.در پناه چادر خاکی مادرم فاطمه.

آرام از کنارت می گذرد ، بی صدا ...بدون جلب توجه...

سیاهی رنگ اوست و بو نداشتن ویژگی او..صورتش نمیبینی،اما در مقابل اویی.

اوست که با سکوت، با تو حرف میزند و به تو می آموزد.....اگر اهلش باشی.

در اوج کرامت هست و تندیس متانت..

نزدیک،اما دور از دسترس...بی عشوه ولی دلربا...اوست معلم وقار در قله ی بی نیازی..

هر خارو خسی عاشقش نمی شود و زیباییش را هر دلی لمس نمیکند...

او پیش از انتخاب شدن انتخاب میکند و پیش از معشوق شدن عاشق میشود...

با زیرکی گوی عقل را از کنار دیو هوس می رباید....

او همان دختر  عفیف و در پس پرده ی حجاب است...

آری او دختری است شبیه به خدا...

پ.ن : دختری که در پس پرده ی حجاب مخفی میشود شاید در زمین گمنام باشد، اما مطمئنم در آسمان مشهور است..آری در یک کلام او در زمین گمنام است و در آسمان مشهور.

ادامه نوشته قبلیم ...

راستی خانمی که زندگی را جز این نمی داند  که کار کند و حقوق بگیرد تا بتواند بهترین ها راتهیه کند و در بهترین ها آن را آماده کند و در بهترین ها از آن استفاده کند و نشان بدهد کسیکه تمامی عمرش وعمق زندگی اش همین چند انگشت گرفتن و دوختن و پوشیدن و نمایشدادن و جالب بودن و در چشم ها نشستن است، آیا می تواند خودش را در لباس محبوس کند،و خودش را بپوشد؟

پوشش یعنی مرگ،یعنی تمام شدن،یعنی پوچ شدن و به بن بست رسیدن..که اینها جز،سرگرمی و تنوع و لذت و نمایش و جالب بودن و در چشم ها و دلها نشستن چیزی نمیخواهند،چون خودشان را بیشتر از این نمی بینند و بالاتر نرفته اند.

زیر بنای حجاب همین دگرگون کردن بینش و عوض کردن تلقی و برداشت هاست.آنوقت هر آنچه سخت و رنج آلود است ،شیرین و مطلوب خواهد شد وآسان خواهد گردید.

هنگامی که من با مقایسه ها ارزش بیشتر خودم را یافتم و با شهادت استعدادهایم، کار بزرگخودم را شناختم و از تنوع و تکرار و از لذت و خوشی ،به تحرک و به خوبی ها رو انداختم ، با این بینش دیگر هیچ تنوعی مرا ارضا نخواهد کرد و هیچ چشمی و دهانی و دلی ،جایگاه مننخواهد بود که من در این تنگاها نمی گنجم و در این محدوده ها محبوس نمی شوم.

پ.ن 1:

به امید دگرگون شدن بینش هایمان و عوض کردن تلقی هایمان و برداشت هایمان از حجاب!

پ.ن 2:

عذر مرا پذیرا باشید از اینکه با تاخیر آپ میکنم و از تمامی عزیزانی که بنده حقیر رو مورد لطفشون قرار داده و منتظر حضور من در وبلاگشون بودند و یا کمک ومشاوره ای از بنده خواسته بودند و من نتونستم بهشون سر بزنم معذرت میخوام.